«

»

sty 31

Jak sobie radzić z uczuciami po stracie kogoś bliskiego?

Każdego roku w Polsce umiera kilka tysięcy dzieci i młodych dorosłych. Dodatkowo dochodzi do kilkudziesięciu tysięcy poronień, co sprawia, że corocznie przybywa kilkanaście tysięcy rodziców po stracie. Żyją pomiędzy ziemią a niebem, w rozpaczy i tęsknocie, szukając swojego miejsca i próbując poradzić sobie z niewyobrażalnym bólem. Część z nich szuka pomocy, wsparcia w internecie, część w gabinetach specjalistycznych, część pogrąża się w cierpieniu, odcinając od świata. Od kilku lat działają w Polsce grupy wsparcia dla osieroconych rodziców. Zarówno profesjonalne, jak i samopomocowe. O tym, czym się różnią i jakie mogą przynieść korzyści , przeczytają Państwo w tym wpisie.

Jednym z elementów doświadczenia straty kogoś bliskiego jest osamotnienie związane z brakiem osób, które są w stanie zrozumieć tę sytuację. Nawet najbliżsi ludzie nie są w stanie reagować w odpowiedni sposób, a jakiekolwiek wsparcie ze strony osób, które nie mają podobnych doświadczeń, wydaje się niewiarygodne. W związku z tym przeżywanie straty dziecka lub bliskiej osoby jest jednym z doświadczeń, które może w dużej mierze stać się łatwiejsze poprzez udział w grupie wsparcia i opieranie się na poradach osób, które samy doświadczyły tak ogromnej straty. Także w badaniach naukowych dowiedziono, że czynnikiem znaczącym dla procesu adaptacji po śmierci zwłaszcza dziecka jest jakość otrzymywanego wsparcia społecznego, które może modyfikować nasilenie i długość procesu żałoby. Jest ono uznawane za jeden z najważniejszych zasobów sprzyjających adaptacji potraumatycznej, akceptacji doświadczenia traumatycznego oraz nadawaniu mu znaczenia.  Wsparcie społeczne wpływa na prezentowaną reakcję wobec doświadczenia stresogennego poprzez zmniejszenie nasilenia trudnych emocji, wzrost ilości emocji pozytywnych i obniżenia poczucia winy. Tym samym w zależności od jego jakości inna będzie zachodzić relacja między nasileniem wydarzenia stresogennego a występowaniem symptonów potraumatycznych wśród osób z wysokim oraz niskim poziomem wsparcia emocjonalnego.

W Polsce mamy kilkanaście rodzajów grup wsparcia, najbardziej znane są grupy dla osób uzależnionych czy chorujących onkologicznie. Potocznie większość osób, postrzega grupy wsparcia jako koła osób, które jednoczy wspólne doświadczenie i które spotykają się w celu świadczenia sobie samopomocy. Powstają z bieżącej potrzeby, przez co ich naturalna siła jest bardzo duża. Członkowie grupy czują ze sobą silną więź ze względu na wspólne doświadczenie podobnego cierpienia. Wzajemne zrozumienie członków jest bardzo duże i często to właśnie podczas takich spotkań ludzie czują, że są wśród osób, które ich rozumieją.Jednak jest pewne niebezpieczeństwo tak działających grup. Otóż jeżeli lider, który założył grupę, nie radzi sobie z doświadczeniem będzie moderował wśród innych uczestników właśnie taki, często niezdrowy sposób, przeżywania utraty. Ponadto, w sytuacji przejścia grupy w inną fazę powoduje dodatkowe silne zranienia lub nawet odrzucenia z grupy osób, które mają inne zdanie czy chcą w inny sposób przeżywać żałobę.

A czym się różnią profesjonalne grupy wsparcia od grup samopomocowych?

Otóż drodzy Państwo po pierwsze tym, że  udzielana jest profesjonalna pomoc i że, prowadzi je psycholog albo psychoterapeuta, a wręcz idealnie jest jak grupę prowadzi dwóch specjalistów.

Po drugie, profesjonalne grupy wsparcia najczęściej opierają się na programie. Dzięki temu uczestnicy nie zastygają w jednej fazie i nawet jeśli nie czują się jeszcze gotowi, by zrobić kolejny krok to słyszą o nim od innych lub zwiększają swoją wiedzę na temat tego, co może wydarzyć się w przyszłości. Daje to nadzieję i szansę, że ten bolesny czas kiedyś się skończy.

Po trzecie, są określone w czasie. Grupa ma swój początek i koniec. Zwiększa to motywację do uczestniczenia w spotkaniach i daje podstawy do tego, by szukać zasobów wsparcia w swoim środowisku, wśród bliskich, przyjaciół czy rodziny. Żałoba po stracie dziecka często wiąże się z pogorszeniem relacji z otoczeniem. W grupie wsparcia uczestnicy bezpieczeństwo i przestrzeń do rozmów o tematach, których nikt inny nie rozumie. Jednak jednym z celów udziału w spotkaniach grup wsparcia jest uruchomienie zasobów własnych uczestników, by potrafili radzić sobie w życiu bez tej grupy i korzystać z naturalnych źródeł wsparcia. Osoby, które na koniec spotkań wymagają dalszej profesjonalnej pomocy, otrzymują taką informację i są kierowane do odpowiednich specjalistów celem kontynuacji procesu pomocowego.

Po czwarte, istotne są zasady przyjmowania uczestników do grupy wsparcia. Prowadzący musi wiedzieć, z jaką grupą będzie pracował, stąd cenne są konsultacje wstępne. Osoby wymagające innej pomocy ( np. hospitalizacja z powodu zagrożenia życia samobójstwem) powinny otrzymać pomoc innego rodzaju.

Zasad dotyczących  prowadzenia grup wsparcia jest wiele. Stosowanie się do nich znacznie minimalizuje ryzyko, jakie pojawia się u osób spotykających się w grupach samopomocowych, oraz zwiększa szanse na wyjście z bardzo głębokiego kryzysu uczestników spotkań.

Permalink do tego artykułu: http://justynaolowniuk.pl/jak-sobie-radzic-z-uczuciami-po-stracie-kogos-bliskiego

Dodaj komentarz

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com