«

»

sty 31

Żałoba po stracie bliskiej osoby

Śmierć bliskiej osoby jest jednym z najtrudniejszych doświadczeń w życiu dorosłego człowieka. Żałoba po stracie dziecka jest bardziej bolesna niż śmierć partnera.Rodzice zmarłego dziecka mogą odczuwać szereg objawów psychosomatycznych, są bardziej narażeni na zmaganie się z ciężką depresją, zaburzeniami snu, a nawet pojawia się ryzyko trwałej zmiany osobowości w wyniku przebiegu żałoby. Pogrążeni w żałobie rodzice często odczuwają gniew swojej bezradności. Odczuwany gniew kierowany jest wobec najbliższego otoczenia i wobec samego siebie, w wyniku narastającego poczucia winy.

Żałoba jest procesem trwającym w czasie, którego istotą pozostaje zmaganie się z bólem i cierpieniem po stracie bliskiej osoby. Jest procesem adaptacji do straty, która w sytuacji śmierci dziecka pojawia się wbrew logice i naturalnemu porządkowi świata. To długotrwały proces, który przejawia się zróżnicowanymi objawami i zachowaniami, zależnymi od rodzaju straty i indywidualnej sytuacji osoby przeżywającej żałobę.

W psychologii wyróżnia się pięć etapów żałoby:

1) Faza szoku, w której występuje skłonność do izolacji, odreagowania szoku w spokoju, pojawiają się objawy wegetatywne.

2) Faza uświadomienia sobie straty to czas, kiedy ujawnia się prawdziwy ból po stracie, dostrzec można ogromną dezorganizację emocjonalną.

3) Faza wycofania (chronienia siebie) – osoba przeżywająca stratę zaczyna chronić siebie poprzez wycofanie się. Wynika to z obniżonego poziomu energii i potrzeby wypoczynku, występujące objawy są podobne do tych powiązanych z depresją.

4) Faza czwarta to początek powrotu do zdrowia i przejmowania kontroli nad własnym życiem. Przepracowanie straty staje się punktem wyjścia do tworzenia nowej wersji siebie, odnajdywania dla siebie nowych ról życiowych.

5) Faza odnowy jest czasem rozpoczęcia życia bez zmarłej osoby, tworzeniem dla siebie nowego świata. Istotne jest to, że nie każdy rodzic musi ten etap żałoby osiągnąć.

Przy analizie przeżywania procesu żałoby bierze się pod uwagę czynniki, które mogą na niego wpłynąć. Zalicza się do nich: okoliczności śmierci, dostępność wsparcia, związek między osobą zmarłą a osieroconym rodzicem i osobowość osoby, która przeżywa stratę. Osobowość wpływa na sposób kontaktu osoby z otoczeniem i rodzaj relacji z innymi ludźmi. Ma również wpływ na łatwość przepracowania całego procesu i prawdopodobieństwo tego, czy proces ten może ulec patologizacji.

Permalink do tego artykułu: http://justynaolowniuk.pl/zaloba-po-stracie-bliskiej-osoby

Dodaj komentarz

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com